به گزارش اسلامیک اسپرت، برنامه فوتبال ۱۲۰ در آیتمی ویژه با یک نریشن ویژه به این بازی و این کامبک تاریخی و به یاد ماندنی پرداخته است که می توانید اینجا آیتم ویژه فوتبال ۱۲۰ را ببینید.

مرتضی یاسری نیا، نریشن این آیتم را با حس و حال ویژه ای نوشته است:

نيوكمپ معجزه قبلي اش را يادآوري كرد.٦٤٩٦ روز قبل كلاس نود و دويي هاي يونايتد، يه معني تازه به فوتبال دادند. چند سال بعد استانبول راوي قصه پسرهایی شد که معجزه فوتبال تصمیم گرفت در یک نیمه شب بهاری از تنهایی قدم زدن آنها را دربیاورد.

نیوستانبول یا به قول کاتالانی ها لارمونتادا اما اپیزود سوم ظهور این معجزه در زمین فوتبال است…  اگر برای استقلال کاتالونیا، اتحاد و حماسه کافی باشد، رویای دور دست مردم این منطقه در جایی که به آن فرمانداری کشور کاتالونیا گفته می‌شود، تحقق یافته است. بارسلونا با رقم زدن بزرگ‌ترین بازگشت تاریخ لیگ قهرمانان اروپا، جدا شد؛ از فوتبالی که بعضی مواقع برایش خط کش می‌ گذارند، با تصمیم های سیاسی همه تلاششان برای زشت کردنش را انجام می‌دهند و با فساد و تبانی از آن پدیده‌ای زشت می‌سازند. بارسلونا از پوسته فوتبال امروز خارج شد. از فوتبال امروز استقلال پیدا کرد و شد کابین حماسه.

 در آن روزهایی که لسترسیتی در آستانه قهرماني لیگ برتر بود، گری لینکر، اسطوره شان نوشت که می‌ شود کلی لستر را آنالیز کرد اما بعضی وقتها اتفاقایی می افتد که نمی‌شود با هیچ منطقی توصیفش کرد. همان لينكر به احترام بارسلونا ايستاد و تشويق كرد.

بله، می شود از پرس شدید بارسلونا که در نیمه اول اجازه پاس دادن به پاریسی ها را نداد، حرف زد و درباره اشتباهات داوری گفت، درباره پنالتي هاي گرفته شده يا گرفته نشده. اما اتفاقات دقیقه ۸۷ تا پایان بازی در دایره این تعاریف منطقی نمی‌گنجد. انگار اشتباهات داوری هم بخشی از تقدیر رقم زده از سوی خداوند فوتبال به نفع آبی اناری ها بود.

بازیکنان پاری‌سن‌ژرمن اگر هم تلاشی می‌کردند، انگار صرفا به خاطر قشنگ‌تر شدن صعود بارسلونا بود! سوارز گل اول را زد. همه دنبال مسی می‌گشتند اما شب، شب نیمار بود. روی گل دوم و آن پاس رویایی اینیستا، ستاره برزیلی نقش داشت. نیمه اول با همان نتیجه ای تمام شد که در ۴۵ دقیقه اول بازگشت باشکوه قبلی بلوگرانا مقابل میلان به پایان رسیده بود؛

 ۲ بر صفر! عجیب که گل سوم را هم حوالی همان دقیقه گل ویا در آن بازی  زدند. با پنالتی مسی. امید به اوج رسیده بود که کاوانی کار بارسلونا را به ظاهر تمام کرد و دی ماریا با دعوت نیوکمپ به سکوت بزرگ ترین اشتباه دوران فوتبالیش را .

وراتی بعد از بازی گفت که بازیکنان بارسا وسط بازی به او گفتند با این گل کاوانی کارشان تمام است. هوادارها اما با ادامه تشویق ایسلندی نظری خلاف بازیکنان داشتند. نیمار شروع کرد... همه گفتند بارسا قرار است چه زجرآور حذف شود اما دست فوتبال در کاسه جماعت بود؛ جماعت که در یک دیگ جوشان به اسم نیوکمپ و پای تلویزیون ها برای بردن بارسا دعا می‌کردند. مثل وقتی که آخرین نگاه، تمام علایق از بین رفته قبلی را بند می‌زند، درست مثل آخرین پدیده‌های شگفت‌انگیز دنیا،  درست مثل دلخوشی های کم شده دنیا، فوتبال در آخرین ثانیه‌های ناامیدی کاری کرد که در خاطره‌ها ماند…

يک پنالتي ديگر و گل پنجم. برای انجام این کار سخت، نامحتمل‌ترین گزینه انتخاب شده بود. سرخی روبرتو مهم‌ترین گل دوران زندگی اش را زد.یک پایان باورنکردنی‌تر از باورنکردنی، برای يک بازی بزرگ. انریکه در کنفرانس خبری با بهترین جمله ممکن حرفهایش را شروع کرد. چه می‌توانم بگویم؟ شروع انریکه درست مث تیتر  اکیپ بود … تیتری که ۲۳ سال بعد از ناکامی فرانسه در رسیدن به جام جهانی ۹۴ یک بار دیگر روی جلد رفته بود…بدون شرح...

 واقعا چه می‌شود گفت؟ گاهی اوقات جملات باید کنار بروند و این همه تصاویر جادویی برجای مانده از دراماتیک‌ترین شب تاریخ مراحل حذفی لیگ قهرمانان اروپا به یادگار بمانند؛ تصاویری که می توانند رویای یک قرن باشند. تصویری از اشک هوادار بارسا در خلسه تک نفری خودش، تصویر شادی هواداران دور ماشین مسي، یادگاری‌هایی که به خاطرش زندگی می‌کنیم تا به نسل بعدی، پزشان را بدهیم ...