به گزارش اسلامیک اسپرت، دنی آلوز مدافع تیم یوونتوس مصاحبه مفصلی با روزنامه اسپانیایی  ABC انجام داده و در مورد مسائل مختلف بسیاری صحبت کرده است.

به گزارش وب سایت رسمی برنامه نود، وی در در مورد روش های تربیت و آموزش بچه ها در برزیل گفت:

من کوچکترین عضو در میان ۵ برادرم هستم. مادرم خانه دار بود و پدرم باغبانی می کرد. او سهام دار مزرعه ای بود که در آن گوجه فرنگی، پیاز و خربزه کشت می شد. وقتی ۶ ساله بودم، ساعت ۴ صبح بیدار می شدم و می رفتم به او کمک کنم. ژوازیرو منطقه ای است که آب و هوای بسیار گرم و شرجی دارد - خشکسالی و باران های سیل آسا در آنجا زیاد است و بستگی به زمان سال دارد. برداشت ما از مزرعه همیشه تضمین شده نبود. به همین دلیل برای شکار کبوتر وحشی هم می رفتیم تا در خانه روی میز خود گوشت داشته باشیم. وقتی ۱۴ ساله بودم، برخی از برادارن و پسر عمو های من و خودم به عنوان سیاهی لشکر در یک فیلم به نام Guerra dos Canudos استخدام شدیم. آنها به ما غذا دادند و ما ۵ رآل (واحد پول برزیلی) پول دریافت کردیم که در آن زمان پول زیادی به حساب می آمد.

شروع فوتبال:

پدرم در ۳۰ سالگی، عضو تیم پالمیراس د سالتیر بود و حتی با وجود اینکه ۱۰ سال بیشتر نداشتم، من را با خود به تمرینات می برد. بعد از آن به باشگاه باهیا پیوستم، باشگاهی که سویا از آنجا من را به خدمت گرفت.

جدال با کریستیانو رونالدو:

جنگ من با کریستیانو همگی کار رسانه ها بود. اگر مردم بدانند که چقدر کریستیانو را تحسین می کنم و چقدر احترام برای او قائل هستم... دوباره تکرار می کنم تا همه چیز کاملاً روشن شود - من احترام فوق العاده ای برای کریستیانو رونالدو، پدر کریستیانو جونیور، پسر دولورس و ژوزه که شکوه و عشق خدا همراهش باشد، قائل هستم. وقتی گفتم که او بیش از حد مورد توجه مردم و عموم قرار گرفته، منظورم به شیوه ای محترمانه بود - اینکه وقتی پیروز می شوید همه اسم شما را فریاد می زنند و تشویق می کنند اما هنگام شکست همه به سمت شما حمله ور می شوند. و دقیقاً در مورد مسی و نیمار هم همینطور فکر می کنم. رسانه ها صحبت های من را پیچ و تاب می دهند و به نحوی متفاوت آن را می فروشند و می گویند که من در مورد کریستیانو بد صحبت کرده ام و او هم باور می کند. به همین خاطر بود که در مراسم توپ طلای سال ۲۰۱۵ او با من خوش و بش نکرد. لازم نیست که من برای قرار گرفتن در تیتر روزنامه ها، راجع به کسی صحبت کنم.

در آن زمان، ما موفق شدیم که رابطه خود را بهبود بخشیم. او متوجه شد که صحبت های من دستکاری شده است و در اولین ال کلاسیکو پس از مراسم توپ طلا، به سمت من آمد و خوش و بش کردیم. این پایان ماجرا بود.

بازنشستگی:

وقتی من از فوتبال کنار بروم، به سمت موسیقی خواهم رفت. عاشق موسیقی هستم و شور و شوق بزرگ زندگی من است. مطمئنم که در زندگی قبلی خود یک خواننده بوده ام. وقتی جوان تر بودم گروهی داشتیم و ساز های خود را می ساختیم. یکی از برادر های من خواننده است و من در برزیل شرکت تولید آهنگ دارم که به گروه های تازه کار کمک می کند.

چرا انقدر مطبوعات را دوست نداری؟

این درست نیست. تنها زمانی دوست ندارم که آنها چیز هایی از خود می سازند، حرف ها را دستکاری می کنند و حس بدی ایجاد می کنند. منظور من رسانه های ورزشی در مادرید و بارسلونا است. پشت هر چهره فوتبالی، یک انسان وجود دارد و باید مثل سایر افراد به هم احترام بگذاریم.

شهرت و فوتبال:

دنیای فوتبال خیلی متظاهر و دو رو است و من را افسرده می کند. شهرت یک چیز بی ارزش است. وقتی پسر بچه کوچکی بودم، امضای خود را تمرین می کردم چون رؤیای یک فرد مشهور شدن و امضا دادن به افراد را داشتم. اما این ذهنیت یک بچه است - واقعاً نمی دانستم که شهرت چه معنایی دارد. حالا مشهور هستم، و متوجه شده ام که مردم افراد مشهور را آنطور که واقعاً هستند نمی بینند. فوتبال حسادت، ریا، نادرستی و دوستان حزب باد می آورد.

مورینیو:

رئال مادرید تحت هدایت مورینیو نمی دانست چطور شکست بخورد. آنها کثیف بازی می کردند.

نژاد پرستی:

اگر کسی من را 'سیاه' خطاب کند تأثیری در من ندارد. هیچ تفاوتی با سایر افراد حس نمی کنم. تنها زمانی اثر گذار است که خودتان اجازه دهید. من ذهنیت قربانی بودن را که امروزه در جامعه خیلی رواج پیدا کرده دوست ندارم.