به گزارش اسلامیک اسپرت، سرانجام کنگره انتخاباتی ای‌اف‌سی برگزار شد و مهدی تاج به مهمترین جایگاهی که فکر می‌کرد در رقابتی بی‌رقیب دست یافت. او در این مسیر ابتدا علی کفاشیان را که ۴ سال قبل با پیوستن به کمپین شیخ احمد کویتی بدست آورده بود کنار زد و به عنوان رئیس فدراسیون، جای نایب رئیسش، خودش را کاندیدا کرد. این کار یعنی پایان یک دهه حضور کفاشیان در فوتبال. او که پیش از این گفته بود تا زمان دوره انتخابات نایب‌رئیسی ای‌اف‌سی و پایان دوره ماموریتش در آسیا در فوتبال می‌ماند، قبل از عید از نایب‌رئیسی فدراسیون ایران استعفا داد و کمیته فوتسال را هم تحویل داد تا به قول خودش مثل دوی امدادی، نرم‌دوی‌اش تمام شود و از میذان به در شود. میدانی که از سال ۲۰۰۷ و خیلی از سر شانس به او افتاد و تقریبا ۱۲ سالی هر کاری کردند نتوانستند آقای خوش خنده را از آن خارج کنند چون او استاد مجامع بود، چه در ایران و چه خارج از ایران!

کفاشیان ۴ سال قبل و قبل از روی کار آمدن اینفانتینو، با تیم شیخ احمد کویتی و شیخ سلمان بستند و زون آسیای میانی راه افتاد تا او نایب‌رئیس شود. پستی که بارها کارلوس کی‌روش خشمگین در مصاحبه‌هایش پس از جام ملت‌های آسیای استرالیا و مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه گفت هیچ عایدی برای فوتبال ما نداشته اما چندی قبل روزنامه همشهری ورزشی نوشته بود جمع عددی مزایای خالصش در سال با قیمت آن روز دلار ، حدود ۲ میلیارد تومان می‌شده است. غیر از همه جلسات سالانه و ماموریت‌ها و پروازهای بیزنس کلاس و ...

حالا این پست به تاج رسیده. تاج با اینکه بر خلاف کفاشیان زبان نمی‌داند و باید با مترجم در تمامی جلسات حاضر باشد، خیلی خوب توانسته مسیرهای لابی‌گری حرفه‌ای برای رسیدن به کرسی بین‌المللی را پیگیری کند. او ابتدا سعی کرد بزرگ‌ترین خلا کفاشیان را برطرف کند.

کفاشیان در زمان انتخاباتی که اینفانتینو در آن رئیس فیفا شد، به خاطر رفاقت صمیمی با گروه شیخ احمد که در اوج قدرت بود، حتی در زمان سفر اینفانتینو به تهران برخورد و استقبالی سرد از مرد ایتالیایی داشت. اینفانتینو را دولت ایران به تهران آورد اما کفاشیان میزبان گرمی نبود و اینفانتینو در ترک ایران به این باور نرسید که رای ایران را هم در سبد آرایش داشته است. تاج اما بلافاصله بعد از روی کار آمدن از همان مسیر دیپلماتیک و تلاش شخصی کاری کرد که رابطه‌اش با اینفانتینو به طور شخصی گرم شود. روابطی که تا به حال دو بار و در بزرنگاه های سخت، اینفانتینو را به تهران کشانده و ناجی تاج در چالش‌های سخت داخلی مثل قانون منع به کارگیری بازنشستگان شده است.

با فروپاشی امپراتوری شیخ احمد کویتی پس از رسوایی‌های بلاتر و ماجراهای رشوه‌ها که با گرفتن کرسی این شیخ و حساسیت‌های بعدی پیش آمد، تاج خیلی خوب توانست با رئیس بحرینی فوتبال آسیا روابطی از نو بسازد. او در بزنگاهی که عربستان و امارات و حتی خود بحرین پشت شیخ سلمان را خالی کرده بودند، در کنار این بحرینی قانونی را تصویب کرد که اجازه می‌داد رئیس ای‌اف‌سی بدون نیاز به معرفی از سوی فدراسیون کشورش با معرفی از سوی دو فدراسیون دیگر کاندیدا شود. قانونی که تصویبش ضربه بزرگی به نامزدهای عربستانی داد و آنها را وادار به تعامل با شیخ سلمان کرد. البته شیخ بحرینی فارغ از مسائل سیاسی در دو سال گذشته در مسئله ورود بانوان به ورزشگاه‌ها و ماجرای نداشتن مجوز حرفه‌ای استقلال و پرسپولیس‌، آوانس‌های بزرگی به فوتبال ایران داد.

این‌ها برگ‌های برنده تاج شد تا به راحتی و بی‌رقیب کرسی نایب رئیسی آسیا را بگیرد در جایگاهی که عربستان و امارات هم حضور ندارند. او اما اینکه چقدر از این کرسی استفاده می‌کند پرسش کلیدی فوتبال ملی ماست. اینکه سرانجام تقویم کشنده لیگ قهرمانان برای فوتبال ملی کشورهای غرب آسیا تغییر می‌کند یا نه؟ اینکه در زمان بازی‌های ملی فرمول سیدبندی مسابقات به کمک فوتبال ایران می‌آید؟ اینکه در جذب اعتبارات ملی و گرفتن میزبانی‌های بزرگ که درآمدزا باشند تحولی ایجاد می‌شود یا نه؟ یا اینکه باز این جایگاه همان کرسی دو میلیارد تومانی برای صاحبش خواهد بود؟